معلم

معلم مرحم درد است چراغ روشن امیدمیان قلب هر فرد است چراغ روشن امیدنبودت جهل و تاریکی به صد دیوان و دفترنباشی این جهان سرد است چراغ روشن امیدز لطفت نغمه خوانی هاست، اگر یکدم نباشیدر دل ها دو صد گرد است چراغ روشن امیدبه هر در گر نهی پایت، مقدس میکند آنجا برای بودنت جنگو نبرد است چراغ روشن امیدتو را گر ملتی از خود براند، چنان بی توهمه اعمال شان زرد است چراغ روشن امیدتو یک موجود ناپیدا، تو یک پیدای پیداچه زیبا نقش خونسرد است چراغ روشن امیدنمیدانم چسان توصیف نامت را کنم من چنین ها سخت و دلسرد است چراغ روشن امیددر سرای شعر خود امروز نشد وصف کنم چونکه یادت صد هزار فرد است چراغ روشن امیدفقط امروز از نامت نباید یادگاری کرد تو را هر روز سالگرد است چراغ روشن امیدقدومت سبز بادا، به پایت فرش آزادیهمین امید هر مرد است چراغ روشن امید